serce

Talent nie istnieje – Artur Król

A co jeśli talent nie istnieje? Dla większości pojęcie talentu jest jednym z czynników usprawiedliwiających to, że nie osiągnęli sukcesu w danej dziedzinie.  Między ludźmi istnieją różnicę i niektórym łatwiej jest osiągnięcie postępu, ale jeśli chodzi o poziom mistrzowski w danej czynności to każdy z nas ma takie same szanse. Skoro talent jest mitem to co jest prawdą? Jest nią ciężka praca i odpowiednio przygotowany trening, którego szczegóły poznasz w tym streszczeniu. Nie jest to łatwa i przyjemna droga, ale nagroda za włożony trud jest niesamowicie wielka. Życzę miłej lektury!

Rozdział 1. Natrętny mit talentu

Talent jako uzasadnienie wyjątkowości

 

Takie rozumowanie może być atrakcyjne dla osób, które osiągnęły sporo w danej dziedzinie. Mimo iż wiedzą, że włożyły w to masę pracy i poświęcenia,  to przyjmują do świadomości przekonanie o swej wyjątkowości gdyż daje im to poczucie bezpieczeństwa. „Skoro jestem wyjątkowy inni podobnie się starając nie osiągną tego co ja”.

 

Talent jako uzasadnienie przeciętności

 

Każdy z nas przynajmniej raz w życiu powiedział, że nie nadaje się do robienia jakiejś czynności. „Nie mam do tego talentu” -tłumaczyliśmy się. O wiele łatwiej jest użyć takiego sformułowania niż przyznać się do tego, że nie mieliśmy po prostu wystarczającego samozaparcia w tym, co robiliśmy.

W dodatku to przekonanie bywa przydatne gdy chcemy obniżyć zasługi kogoś kto jest w czymś dobry, mówiąc: „on nie zasłużył na ten talent, los się do niego uśmiechnął” lub „gdybym ja miał taki talent jak on…” Jest to oczywiście przejaw niezdrowej zazdrości i pokazuje jedynie słabą osobowość.

 

Fantazja o odkryciu talentu

 

Gdy ludziom coś nie wychodzi fantazjują o tym, że wkrótce odkryją w sobie talent do innej rzeczy. Nie mają w sobie tyle siły by rozwijać daną umiejętność tylko szukają drogi na skróty. Stwierdzenie: „jeśli chcesz być naprawdę dobry, musisz na to ciężko pracować” wydaje się dla nich zbyt niewygodne.

 

Przekonania stające na drodze do rozwoju

 

Silne, emocjonalne przekonania stoją na przeszkodzie w przyjęciu naukowych badań i prowadzą do odrzucenia prawdy.

 

Ćwiczenie: odkrywanie przekonań dotyczących talentu

 

1.Zastanów się, czy uważasz, że w jakimś obszarze Twojego życia jesteś bardzo utalentowany, albo czy ktoś kogo znasz i cenisz, odznacza się jakimś wielkim talentem.

Co to dla Ciebie znaczy?

Co by znaczyło, gdyby okazało się, że talent nie jest czymś wrodzonym, jest natomiast efektem ćwiczeń i treningu?

Jak by to wpłynęło na Twój odbiór samego siebie albo cenionych przez ciebie ludzi?

 

2.Zastanów się, czy uważasz, że w jakimś obszarze życia nie masz talentu. Pomyśl o sytuacjach, w których chciałeś się czegoś nauczyć, ale nie zdołałeś tego zrobić. Pomyśl o podobnych sytuacjach u osób, które uznajesz za autorytet.

Co to dla ciebie znaczy?

Co by to znaczyło, gdyby okazało się, że takie sytuacje nie świadczą o braku wrodzonego talentu, ale są efektem tego, że za mało było ćwiczeń?

Jakby to wpłynęło na Twój odbiór siebie samego albo cenionych przez ciebie ludzi?

 

3.Pomyśl o osobach, których nie lubisz, a które są w czymś dobre.

Co by to dla ciebie znaczyło, gdyby okazało się, że osoby te swoje umiejętności zawdzięczają długim, trudnym i systematycznym treningom?

Jakby to wpłynęło na twój odbiór siebie samego oraz takich osób?

 

4. Przypomnij sobie różne fantazje, które snułeś, marząc o szybkim zdobyciu różnych umiejętności. Czy te myśli były przyjemne?

Jak to by było, gdybyś wiedział, że nie ma możliwości błyskawicznego wykształcenia żadnej umiejętności?

Że nad każdą z nich musisz ciężko pracować i starannie się uczyć?

Co by to dla ciebie znaczyło? Jak byś się czuł?

 

5.Przejrzyj swoje odpowiedzi na pytania i zastanów się jak przekonania mogą wpływać na twój odbiór tezy, że talent nie istnieje. Dzięki tej świadomości łatwiej Ci będzie obiektywnie ocenić ten problem i skupić się na tym, co jest w nim naprawdę istotne.

 

ROZDZIAŁ 2.Mit talentu a rzeczywistość mistrzostwa

Aby zostać ekspertem w danej dziedzinie potrzeba około 10 000 godzin specjalnego celowego treningu( czym jest celowy trening dowiesz się  później w 3 rozdziale).  Nie oznacza to jednak, że inne czynniki takie jak np. wychowanie i środowisko w jakim dorasta dana osoba nie mają znaczenia. Większość ludzi ma też inne zobowiązania-rodzina, praca, znajomi i czas osiągnięcia poziomu mistrzowskiego zajęłoby im 10-20 lat. Dlatego bardzo ważny jest okres, w którym mamy wystarczająco dużo czasu by skupić się na swoim rozwoju, czyli w pierwszych dwóch trzech dekadach życia. Rodzice powinni umożliwić dzieciom ćwiczenie różnych umiejętności i wspierać ich wszelkie sukcesy w tym zakresie oraz jednocześnie nie karząc za porażki. Zwiększy to szanse dziecka na zaangażowanie w rozwój najbardziej odpowiadającej mu dziedzinie by kroczyło do mistrzostwa.

Trening w danej dziedzinie nie zawsze jest związany wyłącznie z daną umiejętnością. Np. dzieci biorące udział w zabawach trenujących poczucie rytmu, zaczynają przejawiać również większe umiejętności muzyczne. Wszystko co potrafimy robić jest efektem treningu, dlatego kiedy następny raz zauważysz, że coś przychodzi ci łatwo pomyśl co może być tego przyczyną, jaka czynność wykonywana w przeszłości wpłynęła na wzrost twoich umiejętności.

 

ROZDZIAŁ 3 Cechy celowego ćwiczenia

Zwykłe ćwiczenie nie gwarantuje osiągnięcie mistrzostwa ani nawet przeciętnego poziomu w danej umiejętności. Dzieje się tak gdy ćwiczenie jest wykonywane bez zaangażowania i należytej uwagi, często też nie stanowi żadnego wyzwania. Zwykłe ćwiczenie zazwyczaj przemienia się w zabawę i bezmyślne powtarzanie.

Natomiast celowe ćwiczenie ma na celu wycisnąć  jak najwięcej z każdej chwili treningu.

Oto warunki celowego treningu:

-zaprojektowanie treningu w celu rozwoju konkretnej umiejętności

-izolacja poszczególnych elementów ćwiczenia,

-mierzalność postępów i ciągły, łatwy dostęp do informacji o osiąganych wynikach wraz z możliwością korekty w zachowaniu

-wielokrotne powtórzenia ćwiczeń

-odpowiedni stopień trudności i wysokie wymagania

-niewielka przyjemność

-potrzeba skupienia i duże zaangażowanie umysłu

-wykorzystanie refleksji po treningu

 

Cechy celowego ćwiczenia: specjalne zaprojektowane do rozwoju

 

Należy OBIEKTYWNIE ocenić poziom swoich umiejętności w danej dziedzinie, może w tym pomóc nagranie swojego treningu na kamerę. Przydatna może okazać się też pomoc zawodowego trenera, który z dystansem i bez emocji powie ci prawdę na twój temat.

Zastanów się nad umiejętnością, którą chcesz rozwinąć i spróbuj ocenić to, w jakim stopniu ją opanowałeś.

Co potrzebujesz rozwinąć w zakresie tej umiejętności, a co już potrafisz? Wypisz swoje wnioski.

Wskazówka: Po poznaniu następnych cech celowego ćwiczenia i wykonaniu późniejszych ćwiczeń wróć ponownie tutaj i wykonaj to ćwiczenie jeszcze raz, biorąc pod uwagę już pozostałe cechy. Będziesz zaskoczony różnicami w twoim zestawie odpowiedzi.

 

Cechy celowego ćwiczenia: izolacja poszczególnych elementów

 

Nikt nie jest w stanie trenować wszystkich aspektów danej umiejętności. Co więcej, trening skierowany właśnie na poszczególne elementy jest o wiele bardziej efektywny niż trening ogólnorozwojowy. Do tego trenując kilka aspektów naraz trudniej jest zmierzyć swoje postępy i znaleźć swoje słabe punkty. Brak mierzalności postępów przekłada się również na brak motywacji.

Warto zauważyć, że ćwiczenie danej umiejętności nie zawsze oznacza skupianie się tylko na niej. Np. trening piłki nożnej nie polega jedynie na pracy z piłką, ale również na ćwiczeniu kondycji, prędkości biegu, zwinności i siły fizycznej. Weź pod uwagę każdą rzecz podczas rozkładania na czynniki tego czego chcesz się nauczyć.

Przykładowy rozkład na czynniki nauki języków obcych:

1.Słownictwo

2.Gramatyka

3.Tempo mówienia, a rozumowanie

4.Rozumienie różnych dialektów

5.Własna wymowa

6.Ortografia

7.Tłumaczenie języka

8.Sposób wypowiedzi(tempo, głośność, dynamika)

Wypisz elementy składające się na ćwiczoną przez ciebie umiejętność oraz określ w jaki sposób możesz mierzyć postępy w każdym z nich.

 

Cechy celowego ćwiczenia: mierzalność

 

Twój trening powinien być tak skonstruowany abyś mógł sprawdzać swoje postępy. Jest to ważne z tego względu, że mamy możliwość zauważenia rzeczy, na które musimy poświęcić więcej czasu przy jednoczesnym jego oszczędzaniu na nie robieniu rzeczy, które już opanowaliśmy.

 

Cechy celowego ćwiczenia: możliwość wielokrotnego treningu

 

Stwórz taki plan aby każde z ćwiczeń mogło być powtarzane wielokrotnie. Pozwoli ci to porównać wyniki poszczególnych prób i przeanalizować skuteczność ćwiczenia.

 

Cechy celowego ćwiczenia: Celowe ćwiczenie to nieustanne wyzwanie

 

To co decyduje o szybkości twoich postępów nie jest czas poświęcony na ćwiczenie, ale jego poziom trudności. Częściej decydujemy się na robienie rzeczy, których wykonanie przychodzi nam z łatwością. Cieszymy się sukcesem z wykonania zadania. Efekt jest jednak słabiutki. Natomiast podczas robienia trudnych rzeczy będzie ciężko o łatwy sukces. Jednak biorąc się na trudne wyzwania przystosowujemy swój mózg do poziomu trudności i dzięki temu prostsze ćwiczenia stają się wręcz banalne, a nasza umiejętność idzie w górę i za jakiś czas coś co wydawało nam się strasznie trudne kiedyś, po pewnym czasie również będzie śmiesznie proste. Jednak uwaga, należy wybierać trudnych wyzwań, a nie zadań, które na danym etapie są niemożliwe do wykonania. Wybierając zadania wypatrujmy niewielkich, lecz realnych szans na sukces, inaczej trening doprowadzi do znacznego spadku zaangażowania. Poprzeczka powinna być nieustannie podnoszona, w miarę jak twoje zdolności rosną.

 

Cechy celowego ćwiczenia: Celowe ćwiczenie nie jest przyjemne

 

Prawidłowo wykonane ćwiczenie celowe to mordęga. Wymaga nieustannego wysiłku, wielkiego skupienia, stawiania sobie ciągłych wyzwań i odnoszenia relatywnie rzadkich sukcesów. To wszystko się dzieje wraz ze świadomością, że można by robić inne łatwiejsze, przyjemniejsze rzeczy dające większą satysfakcje. Oczywiście podczas celowego treningu również można odczuwać wiele satysfakcji z osiągania coraz trudniejszych celów oraz dumę z podołania wyzwaniu. Ten rodzaj treningu jest dobrym przykładem odroczonej gratyfikacji, czyli czegoś co daje nam nagrodę po dłuższym czasie.

Aby nie poddać się w połowie, dobrze jest  mieć cele, które do tego motywują. Wyobraź sobie jakie korzyści przyniesie ci osiągnięcie przecz ciebie celu. Co będzie gdy już osiągniesz mistrzostwo w swojej dziedzinie? Twórz realistyczne wyobrażenia przyszłości opisując je jak najdokładniej. Ilekroć zwątpisz wróć myślami do tych wyobrażeń i odnajdź sens dalszego działania.

 

Cechy celowego ćwiczenia: Trening w pełnym skupieniu

 

Nie możesz pozwolić sobie na ucieczkę myślami do innych tematów i zadań. Ćwicząc ze 100% zaangażowaniem możesz wyłapać elementy, które wymagają poprawy oraz te, które już robisz poprawnie.

Aby dowiedzieć się jak utrzymać skupienie skorzystaj z medytacji, którą opisałem w tym streszczeniu: LINK.

 

Cechy celowego ćwiczenia: Głęboka refleksja

 

Po treningu należy poświęcić czas na jego analizę. Pomaga to wyciągnąć cenne wnioski ze swoich starań. Zadaj sobie kilka pytań:

1.Jak oceniasz swój wynik?

2.jak oceniasz swoje postępy?

3.Co pomagało Ci w poprawieniu swoich wyników?

4.Co przeszkadzało Ci w poprawieniu swoich wyników?

5.Co mógłbyś jeszcze dodać do swojego programu treningowego, by ułatwiło ci to osiągnięcie lepszych wyników.

6.Jaki wynik chciałbyś osiągnąć podczas kolejnej sesji treningowej i co zrobisz, aby go uzyskać?

Stwórz teraz swój pełen program celowego treningu.

 

 

ROZDZIAŁ 4. Rozważania na temat celowego ćwiczenia

Czy trening mentalny może stanowić część celowego ćwiczenia?

 

Trening mentalny, jest to przechodzenie przez dane ćwiczenia w wyobraźni. Według badań taka forma treningu jest przydatna w rozwoju umiejętności i powinna być stosowana jako wsparcie treningu fizycznego. Nie zastąpi go on jednak całkowicie, na to nie liczcie.

 

ROZDZIAŁ 5 Pułapki w drodze do mistrzostwa

1.Wzrost. Na początku nauki łatwo poprawiasz swoje umiejętności, krok po kroku zwiększając swoją wiedzę.

2.Szczyt. Jest to coś nieuniknionego. Zawsze przychodzi taki moment, w którym umiejętności przestają się kształtować.

3.Spadek. Po szczycie zwykle następuje pewien zjazd. Jest to naturalne, ponieważ łączymy wtedy coś co już dobrze znamy z nowymi elementami, których jeszcze nie opanowaliśmy. Zmusza nas to do bardziej świadomego, a co za tym idzie mniej wydajnego działania.

4.Plateu, czyli dość długi okres, w którym nie widać poprawy wyników. Wywołuje on wielką frustrację, ale warto go przetrwać gdyż jest on okresem intensywnej nauki, która z czasem da postawę do tego, aby wskaźnik znów poszedł w górę.

5.Dalszy wzrost. Równie gwałtowny jak w pierwszym etapie. Od tego czasu cykl będzie się zapętlał w nieskończoność. Na tym to właśnie polega.

Znajomość tego jak wygląda proces rozwoju pomoże ci wytrwać w najtrudniejszym momentach, gdyż będziesz wiedział, że mimo braku widocznych efektów twoje rozwój nadal trwa i idzie w dobrym kierunku. Nie poddasz się tam gdzie inni odpadają.

 

Pułapka „pierwszego we wsi”

 

Był sobie taki Darek, który nauczył się grać na gitarze tylko jedną piosenkę i prezentował ją dziewczynom na imprezach. Uważał, że nie musi brać lekcji gry na instrumencie, bo to mu w zupełności wystarcza. Chodzi tu o to, że dochodząc do pewnego poziomu stwierdzamy, że wiedza jaką aktualnie posiadamy jest wystarczająca i nie ma powodów by rozwijać się dalej. Jeżeli jest to świadoma decyzja to ok, ale jeżeli jest ona ucieczką od dyskomfortu plateau, to takie rozwiązanie jest nieodpowiednie.

 

Pułapka „mistrza wszystkiego i niczego zarazem”

 

Taka osoba nie jest w stanie wytrwać pozornie bezowocnego okresu plateau. Dlatego gdy dochodzi do szczytu rzuca wszystko i zaczyna wspinać się na kolejny w innej dziedzinie.

 

Pułapka „maniaka”

 

„Maniacy” są narwani i próbują przeskoczyć niektóre etapy rozwoju by szybciej osiągać rezultaty. Często ciężko pracują, co doprowadza do przemęczenia, a i tak sztuka przeskoku na kolejny level im się nie udaje. Takie podejście jest groźne dla zdrowia, może prowadzić do kontuzji i innych nieszczęśliwych wydarzeń.  W procesie rozwoju nie ma drogi na skróty i nie ważne jest tak bardzo to ile pracujesz, ale czy robisz to efektywnie.

 

Pułapka „uciekiniera”

 

Takie osoby w etapie spadku i plateau zwyczajnie porzucają rozwijanie danej umiejętności twierdząc, że się do tego nie nadają. Często jest tak, że takie osoby poddają się gdy były o krok od następnego etapu wzrostu. Takie zachowanie jest widoczne wtedy gdy osoba jest poddana dużej presji porównując się do innych osób, które są lepsze w danej dziedzinie.

 

ROZDZIAŁ 6. Rodzic wspierający celowe ćwiczenie u dziecka

 

Rodzic pełni kluczową rolę w rozwoju umiejętności swojego dziecka. Co powinien robić rodzić?

1.Wspieranie wysiłków.

Rodzic powinien zachęcać dziecko do celowego ćwiczenia i nagradzać dziecko za każdą chwilę procesu nauki, a nie jedynie za rezultat. Człowiek jest przyzwyczajony do tego, że jest chwalony jedynie za rezultaty swojego działania przez co nie ma w sobie wystarczającej motywacji by przejść przez cały proces działania by ten rezultat uzyskać.

2.Dobór wyzwań.

Rodzic powinien dobierać wyzwania w taki sposób aby maksymalnie testowały możliwości dziecka, pamiętając by nie przesadzić i nie dać mu niemożliwego do zrealizowania zadania. Nie jest to łatwe gdyż rodzice często przeceniają możliwości swojej pociechy i dają mu zbyt trudne zadania lub wręcz przeciwnie chcąc uchronić je przed frustracją wywołaną niepodołaniu wyzwaniu.

3.Aranżacja środowiska.

Tutaj należy zadbać o udostępnienie dziecku odpowiednich narzędzi i zabawek oraz połączyć je z przyjemnością w umyśle dziecka. Trzeba również zorganizować mu komfortową przestrzeń do ćwiczeń.

4.Pozytywne oczekiwania.

Jeśli wierzysz w potencjał dziecka i wspierasz jego wysiłek, to faktycznie jego zdolności w danej dziedzinie będą rozrastały się w szybszym tempie. To jakie mamy oczekiwania wobec naszych podopiecznych przekłada się na tempo ich rozwoju.

5.Umożliwienie pracy nad sobą.

Rolą rodzica jest zapewnić potomka o tym, że ma pełne prawo trenować i czerpać z tego przyjemność i satysfakcje. Należy to zrobić w zrozumiały sposób. Dzięki temu nie będzie on tracił motywacji gdy inni będą sceptyczni wobec tego co robi.

6.Narzucenie własnych ambicji.

Rodzic, który ma niespełnione ambicje w danej dziedzinie może być dobrym trenerem dla swojego dziecka. Należy jednak uważać i nie zmuszać dziecka do robienia czegoś czym nie jest zainteresowane.

 

ROZDZIAŁ 7. Celowe ćwiczenie z perspektywy menadżera

 

Mimo, że firmy zmieniają swój skład w dynamiczny sposób warto jednak jest przeprowadzić nawet kilkaset godzin celowego ćwiczenia, ponieważ może to wpłynąć korzystnie na wyniki całego zespołu. Można do tego doprowadzić wprowadzając poniższe rozwiązania.

1.Odpowiednie planowanie.

Jako menadżer odpowiadasz za zadania jakie otrzymuje twój zespół. Zadbaj więc aby wśród nich znalazły się takie, które będą odpowiadać celowemu ćwiczeniu, które zwiększą umiejętności twoich podwładnych w pożądanej dziedzinie. Będzie to trudne, ale długoterminowo przyniesie to dużo dobrego.

2.Stawianie wyzwań i nagradzanie za podejmowanie wyzwań.

Wielu firmom o wiele łatwiej przychodzi karanie za porażki niż nagradzanie inicjatywy i akceptowanie ewentualnych niepowodzeń. Jeśli uda ci się wdrożyć ten punkt w życie firmy jakość pracy i zaangażowanie twoich pracowników wzrośnie.

3.Podział zadań na elementy składowe.

Podziel zadania na elementy i zastanów jak wprowadzić je w naturalny sposób w życie twoich pracowników. Np. zrób tak by osoba małomówna musiała się często komunikować z innymi ludźmi.

4. Pomiar rezultatów i informacje zwrotne.

Ludzie potrzebują wiedzieć jakie są ich wyniki oraz jak ich praca przekłada się na wyniki całej organizacji.

5.Wspieranie koncentracji na zadaniach.

Ludzie są w stanie pracować efektywnie od 30 do 90 minut dziennie. Daj do zrozumienia pracownikom, że doceniasz ich zaangażowanie w realizacje stojącego przed nimi w danej chwili zadania. Nawet jeśli podwładny będzie potrzebował większej ilości przerw by utrzymać swoją efektywność pracy. Nie daj sobie jednak wejść na głowę.

6.Refleksje nad wykonywaną pracą.

Poznaj sytuacje, potrzeby i możliwości swoich pracowników oraz nakłoń ich do analizy swojego działania pokazując jak pracują oraz jak mogą robić to wydajniej i skuteczniej. Stwórz bezpieczną atmosferę pracy, tak by pracownik mógł działać bez obaw, że zrobi coś źle i zostanie za to ukarany.

 

ROZDZIAŁ 8. Ewolucja metod nauki

 

Kilkaset lat temu minimalny czas zdobycia wiedzy matematycznej wynosił 40 lat. Dzisiaj wiedzę porównywalną do tej sprzed wieków posiadają licealiści. Czy to oznacza, że współcześni ludzie są o wiele mądrzejsi od swoich praprzodków? Oczywiście nie.

Na przestrzeni lat zmienił się jednak sposób przyswajania wiedzy, który przyspieszył jej proces. Na przestrzeni lat udało nam się skrócić czas nauki jakiejś umiejętności ponad czterokrotnie. A warto dodać, że nie wykorzystujemy teraz najświeższej wiedzy psychologicznej pomagającej w jeszcze szybszym rozwoju. Dlatego można śmiało stwierdzić, że proces rozwoju w danej dziedzinie można skrócić jeszcze nawet o połowę.

Dzisiejsze czasy to raj dla hobbistów. Teraz o wiele łatwiej zdobywać wiedzę na jakiekolwiek tematy i rozwijać swoje zainteresowania. Czerpiemy obecnie z tego o wiele więcej satysfakcji. Daje to również możliwość powrócenia do marzeń sprzed lat. Przypomnij sobie czy było coś co próbowałeś zrobić kiedyś, ale wtedy wydawało ci się to niewykonalne. W dzisiejszych czasach tamte przeszkody do przeskoczenia zmieniły się w taki sposób, że teraz będą wydawały ci się banalne do zrozumienia i opanowania.

Zakończenie. Droga do mistrzostwa

 

Droga do mistrzostwa jak zdążyłeś zauważyć nie jest łatwa, krótka i przyjemna. Gdyby tak było, każdy z nas byłby już ekspertem w wielu dziedzinach. Jednak warto wyjść przed szereg i sięgnąć po ten niezwykły skarb jaki stoi na jej końcu. Mam nadzieję, że podejmiesz się wyzwania i ruszysz w drogę. Jeżeli masz jakiekolwiek pytania lub chcesz porozmawiać, zapytać o radę-pisz na naszego maila quick-books.pl@gmail.com

Post Author: Patryk Zielonka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *